Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

26-10-16

'I, Daniel Blake': Straatje zonder eind


i daniel blake,ken loach,elan filmavonden,gouden palmDe rode vaan uithangen. Een fulltimejob voor de Britse regisseur Ken Loach. Wat niet kan gezegd worden van de hoofdfiguur in de laatste van Loach, 'I, Daniel Blake'. Na een hartaanval is de late vijftiger Daniel Blake zijn werk als schrijnwerker kwijt. Maar voor de bijstandsdienst is hij niet ziek genoeg en moet hij op zoek naar een job wil hij zijn uitkering niet verliezen.


Makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker in het Engeland van vandaag. Want probeer maar eens aan een inkomen te geraken als je botst op een geprivatiseerde sociale inspectie dat een bureaucratisch labyrinth blijkt waar geen uitkomen aan is. Achter iedere deur die opengaat, gaat namelijk een andere deur weer dicht. Om uiteindelijk tegen een muur van onwil gekatapulteerd te worden die je net naast het sociale vangnet doet belanden.

Een wrange conclusie die Loach gelukkig verpakt met de nodige humor. Wanneer digibeet Daniel het zoveelste formulier online moet invullen, laat hij de computermuis alle hoeken van het scherm zien. "It's a monumental farce" is Blake's moedeloze reactie die net zo goed de onze kon zijn. De vérité-cinema die Loach al meer dan 40 jaar ons serveert, mist inderdaad ook deze keer zijn doel niet. Oké, Red Ken stelt de zaken soms zwart-wit - de overheidsdiensten worden wel héél hardvochtig voorgesteld - maar een kniesoor die daar om maalt.

Naast het sociale vangnet ontmoet Daniel intussen de jonge alleenstaande vrouw Katie met haar twee kinderen. Tussen Katie en Daniel ontstaat een hechte vriendschap. Met vereende krachten proberen ze zich recht te houden. Al verloopt dat niet zonder slag of stoot. De schoenen van de kinderen vallen uit elkaar, de elektriciteitsfactuur blijft onbetaald en ons hart kreeg het koud en kil als de compleet uitgehongerde Katie in een voedselbank een groentenblik open wrikt. "Wat zou mijn moeder hiervan zeggen?", barst ze in snikken uit. "Wat zouden de Wetstraatpolitici hiervan zeggen?", was dan weer onze vraag.

Op zijn 80ste blijft Loach onvervaard op de barricades klauteren. En om er dan net niet vanaf te donderen, is een waar kunststukje. Net als deze prachtprent waarmee hij tien jaar na 'The Wind That Shakes the Barley' zijn tweede Gouden Palm in Cannes won. Feest ten huize Loach al hebben we een vermoeden dat de champagne in de koelkast bleef.

Stijn Phlix

'I, Daniel Blake' werd op 24/10 bij ElaN Filmavonden vertoond.
Voor wie 'm heeft gemist: de film staat deze week nog op het programma van TheRoxyTheatre.

De commentaren zijn gesloten.