Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

11-07-11

Incendies: Alles in puin

Incendies_BIG.jpg

"Ongelukkige gezinnen bieden de spanning en drama waar je grote literatuur van kan maken. Terwijl gelukkige gezinnen alleen met hun kinderen kaarten", merkte de Russische schrijver Leo Tolstoi ooit op. "Daarom dat er prachtige boeken geschreven zijn over ongelukkige gezinnen." We moesten aan Tolstoi's stelling denken bij het bekijken van Incendies, het tot in de tenen kruipende gezinsdrama (letterlijk en figuurlijk) van Canadees Denis Villeneuve.

 


Incendies vangt aan als de tweeling Jeanne en Simon na de dood van hun moeder te horen krijgt dat hun dood gewaande vader nog leeft en dat ze een broer hebben. Da's even schrikken en ze besluiten dan ook op zoek te gaan naar de waarheid. Een waarheid die hen in een lastig parket brengt alsook in een niet nader genoemd land - alles wijst erop dat het om het door de burgeroorloog verscheurde Libanon gaat. 

En geleidelijk geschiedt zich dan het wonder. Want aan de ene kant geeft Villeneuve je enig inzicht in de politiek onontwarbare knopen van het Midden-Oosten (ons land zou als buurland van Israël of Libanon niet misstaan). Maar het is gelukkig niet alleen een politieke film (net als wij hebt u het wellicht gehad met de politiek - zelfs nieuwslezeres Annelies Van Herck heeft er haar buik van vol). Nee, Incendies ontpopt zich gaandeweg tot een meeslepend familieverhaal, een epos bijna, dat door merg en been gaat. Villeneuve maakt daarbij gebruik van krachtig in beeld gebrachte flashbacks op het roerige leven van moeder Narwal Marwan (de Belgische Lubna Azabal in een glansrol). 

Het zijn precies Narwals dieptragische lotgevallen die alle uithoeken van ons tere hartje beroerden. Zwervend doorheen een land in puin, wordt ze onderworpen aan een cascade van tegenslagen waardoor ze zélf volledig in puin geraakt. De juten zak die over haar hoofd wordt getrokken, is meer dan welkom, zou je als kijker denken, maar niets is minder waar...

Oké, de opeenvolging aan dramatische wendingen zorgt soms wel voor een teveel-voor-Corneel-gevoel maar dat belet niet dat Incendies 130 minuten lang cinema brengt met een kapitale C. De C ook van climax, want de ronduit onthutsende ontknoping van de film is er eentje waarbij zelfs Sixt Sense-regisseur Shyamalan voor zou terugdeinzen. Incendies, nu al een van de hoogtepunten van 2011.

E-MaN
Incendies werd vertoond bij ElaN Filmavonden op 20 juni 2011 in TheRoxyTheatre in Koersel.
Meer info op www.elanfilmavonden.be

 

De commentaren zijn gesloten.