Blogs cinebel.be
cinebel.be | Créer un Blog | Avertir le modérateur

01-03-09

The Visitor: Wake-up call voor een levensmoeë man

À la Al Pacino orakelend het witte doek beheersen, u zal er Richard Jenkins niet meteen op betrappen. De acteur met de wat suffe Herman Van Rompuy-kop beweegt zich al ruim 3 decennia op kousenvoeten en de bijrollen op elkaar stapelend doorheen Tinseltown. U heeft 'm zeker zien passeren, maar waar ook alweer? Het meest bekend is Jenkins nog van zijn rol als begrafenisondernemer in de tv-reeks Six Feet Under. Jenkins hierover: 'toen ik eens op een echte begrafenis was, vroeg iemand naast me of dit gefilmd werd."


visitor.jpgIn The Visitor bedenkt acteur-regisseur Tomas McCarthy Richard Jenkins met zijn eerste echte hoofdrol. Eentje die meteen goed was voor een Oscar-nominatie. Terecht? Is ons parlement een praatbarak? Jenkins speelt Walter Vale, een uit tristesse en weemoed opgetrokken universiteitsprofessor die zich na de dood van zijn vrouw Fin (een concertpianiste) terugtrekt in zijn eigen wereldje. Op de unief zie je hem uitgeblust en dus zonder veel vuur doceren. Eens thuis volgt hij pianoles en zet hij een plaat op van Fin terwijl hij bij een glas wijn eenzaam zijn zelfgekookte spaghetti verorbert. Een in al zijn eenvoud schrijnende scène. Voor de rest staart Walter wat af in de film : naar boven, naar onder of zomaar in de verte. Op z'n Bill Murray's maar met nóg meer melancholie. 

Dat straatje zonder eind-leven verandert als Walter naar New York moet voor een lezing. Bij het binnenstappen van zijn flat komt hij oog in oog met Tarek en Zainab. Het illegale migrantenkoppel - hij een Syriër, zij uit Senegal - is in z'n flat ingetrokken. Na veel vijven en zessen, besluit Walter dat ze enige dagen mogen blijven. Geleidelijk groeit het drietal naar elkaar toe waarbij djembé-speler Tarek functioneert als een wake-up call voor de in het leven ingedommelde Walter. Tarek brengt hem zelfs de beginselen bij van het djembé-tokkelen. Dat vrolijke getokkel verstomt als Tarek wordt opgepakt en in de gevangenis belandt. Walter doet er samen met Tareks moeder Mouna alles aan om Tarek van een uitwijzing te vrijwaren. De bureaucratische lijdensweg ligt als een rode loper klaar voor Walter die intussen nog eens een glas wijn drinkt maar nu in betere omstandigheden, want met Mouna.  

The Visitor eindigt met alle personages die letterlijk hun eigen weg gaan, al dan niet vrijwillig. Hoe het afloopt, blijft als kijker een open vraag.
We voelden ons alvast na afloop even een werknemer van GM ! 
 
Alle credits tot slot voor regisseur Tom McCarthy die van The Visitor geen politiek pamflet over het Amerikaanse immigratiebeleid heeft gemaakt. Centraal blijft de karakterstudie van Walter. Een goeie keuze, want kunst en politiek vermengen, wij vinden het maar niks. Dat bewijzen de schilderijen van Mark Eyskens ten overvloede.
E-MaN

The Visitor werd op 23 februari 2009 bij ElaN Filmavonden vertoond.

De commentaren zijn gesloten.